Środa, 22 listopada 2017, Cecylii, Marka, Maura

Niebieska Karta

Uważa się, że ważnym instrumentem obrony ofiary przemocy domowej jest Niebieska Karta. Jest to dokument zakładany przez  policję, często w przypadku konkretnej interwencji. Karta opisuje dane zajście. Jej konsekwencją jest podjęcie dalszych działań, takich jak monitoring podopiecznych, nie rzadziej  niż raz w miesiącu, nawiązanie kontaktów z MOPS, Centrum Pomocy Rodzinie, oraz, gdy istnieje taka potrzeba, z Miejskim Ośrodkiem Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Karta nie oznacza wszczęcie postępowania karnego w danej sprawie, ale może być użyta jako dowód jeśli ofiara zdecyduje się złożyć doniesienie o popełnieniu przestępstwa. Niebieską Kartę mogą wypisać i pilotować dzielnicowi. Policjanci ze służb patrolowych są na bieżąco szkoleni i uczulani na ujawnianie przemocy domowej. Każda interwencja to indywidualny przypadek. Rodziny różnie reagują. Czasami wezwanie policji to sprawa incydentalna, chęć zwrócenia uwagi, że dzieje się coś złego. Często zgłaszający nie chcą dalszych czynności, nie chcą doprowadzić do skazania osoby bliskiej za znęcanie się, ani nawet skierować jej na leczenie. Chodzi tylko, żeby zwrócić uwagę na problem. Dzielnicowi, którzy obsługują rejony w obrębie zasobów Spółdzielni Mieszkaniowej „Pojezierze” poinformowali, że mają od 5 do 10 Niebieskich Kart założonych dla rodzin na swoim terenie. Liczba podopiecznych ostatnio nieznacznie zmalała. Może to dobry symptom, że sytuacja w rodzinach ulega poprawie. Czy tak jest rzeczywiście, dowiemy się ze statystyk za jakiś czas.

 

Kodeks Karny

Art. 207.

§ 1. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. Jeżeli czyn określony w § 1 połączony jest ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

© 2012. Wszelkie prawa zastrzeżone.